Dziś dopadło mnie przeziębienie, co skutecznie zatrzymało mnie w biegu, jaki na co dzień uskuteczniam. No to herbatka w sweterku (zdobycz z Dublina – cleo ltd.), kot adwokacki w mojej torbie na akta i możemy sobie opowiedzieć historię.
Czy można samemu prowadzić swoją sprawę, bez korzystania ze wsparcia adwokata?
Tak, można.
Czy to polecam?
Nie :-).
Ale, żeby pokazać Ci, że moja odpowiedź nie jest oparta o chęć zysku, czy ma na celu „naganianie” klientów opowiem Ci pewną historię.
Czy warto samemu prowadzić swoją sprawę, bez korzystania ze wsparcia adwokata?
Mąż mojej Klientki wyprowadził się do innej kobiety, do innego miasta. Miasto było położone godzinę jazdy od miejsca zamieszkania mojej Klientki, ale przejeżdżała tamtędy od czasu do czasu w drodze do swojej rodziny. Pan życzył sobie, aby matka przywoziła mu dziecko na kontakty, a moja Klientka – co nie jest raczej niespodzianką – widziała taką możliwość jedynie w przypadku wyjazdu do rodziny.
Na rozprawie sędzia miała zdecydować, jak będą się odbywać kontakty i okazało się, że miała sprytny plan.
Zaczęła ode mnie – zaproponowała ugodę, w której moja Klientka zobowiąże się do podwożenia dziecka jak będzie jechała do rodziny. Nie zgodziłam się. Powiedziałam, że takie oświadczenie moja Klientka może złożyć do protokołu, ale nie w ugodzie dotyczącej kontaktów. Pani sędzia popatrzyła na mnie i doszła do wniosku, że nic więcej nie wskóra.
Odwróciła się do drugiej strony i powiedziała, że w takim razie Pan musi przyjeżdżać po dziecko i oświadczyła, że spiszemy ugodę. Pan – zawodowo zarządzający sprawnie i z sukcesem dużą grupą ludzi – na hasło sędzi „no proszę tu przyjść i podpisać” podszedł i podpisał. Całą sobą czułam jak pan bardzo tego nie chcę, ale jego pełnomocnik nie zrobił nic, żeby go ochronić (o odwadze pełnomocnika pisałam tu). W efekcie strona przeciwna zgodziła się na niekorzystną dla siebie ugodę. Ja do końca sprawy byłam już spokojna, że sąd nie zobowiąże mojej Klientki do podwożenia dziecka do miejsca zamieszkania ojca…
Gdyby ktoś pytał, dlaczego sędzia energicznie „zachęciła” pana do podpisania ugody?
Cóż, mam teorię, że sędzia ma swój interes – zakończyć sprawę szybko, sprawnie i w sposób, który nie dostarczy dodatkowej pracy, jakim jest pisanie uzasadnienia. Ugoda (możliwa w sprawie rozwodowej jedynie w toku postępowania – sprawa musi się zakończyć wyrokiem) jest idealnym rozwiązaniem dla sędziego.
Przyznam, że do czasu tej konkretnej rozprawy na pytanie Klienta: „czy poradzę sobie sam przed sądem” odpowiadałam czasami (w zależności od stopnia skomplikowania sprawy), że tak.
Od tej rozprawy nigdy już tak nie powiedziałam.
Uświadomiłam sobie, że osoba, które nie zna procedury, nie potrafi przewidzieć daleko idących konsekwencji może mieć zasadnicze trudności w podjęci prawidłowej decyzji w toku postępowania. Dobry doradca jest potrzebny. I ja rozumiem, że usługi prawne są drogie. Nie wszystkie jednak i nie u każdego. Są też miejsca, gdzie można uzyskać tanią albo wręcz darmową pomoc prawną. Dla osób o bardzo trudnej sytuacji finansowej istniej możliwość ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Agnieszka Swaczyna
adwokat
***
To nie moje dziecko
Ten tytuł to prawie dokładny cytat. Lata temu znajoma mediator opowiadała, jak udała się do sędziów z prośbą o radę w trudnej mediacji rozwodowej z dziećmi w tle. Opowiadała z dużą dozą emocji o sprawie, ale sędziowie nie reagowali. Powtórzyła z ogniem w głosie i nadal nic. W końcu powiedziała – ależ proszę sędziów, tu chodzi o dzieci! I usłyszała – „Ale nie nasze. Te dzieci mają rodziców” [Czytaj dalej…]
{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }